How is the oxygen level maintained in flight?

Op kruishoogte, waar moderne verkeersvliegtuigen opereren, is de buitenlucht ijl en bevat ze onvoldoende zuurstof voor menselijke ademhaling. De druk is zo laag dat het zonder tussenkomst onmogelijk zou zijn om bewust te blijven, laat staan comfortabel te reizen. Het handhaven van een veilig en bewoonbaar klimaat in de cabine is daarom een van de fundamentele technische prestaties van de luchtvaart.

De oplossing ligt niet in het meevoeren van grote zuurstofflessen voor de hele vlucht, maar in een ingenieuze combinatie van drukregeling en luchtbehandeling. Moderne vliegtuigen maken gebruik van zogenaamde bleed air: hete, samengeperste lucht die wordt afgetapt van de compressoren van de straalmotoren. Deze hete lucht wordt gekoeld, gefilterd en vervolgens gecontroleerd de cabine ingepompt.

Dit systeem creëert en handhaaft een kunstmatige cabinedruk die overeenkomt met een hoogte van ongeveer 1.800 tot 2.400 meter, ook al vliegt het toestel zelf op 10.000 meter of hoger. De zuurstofconcentratie in deze cabinelucht blijft grotendeels hetzelfde als op zeeniveau, namelijk ongeveer 21%. Het is de verhoogde luchtdruk die ervoor zorgt dat deze zuurstofmoleculen effectief door onze longen kunnen worden opgenomen in de bloedbaan.

Voor noodsituaties bij drukverlies is een apart systeem aanwezig. Boven elke passagiersstoel verschijnen dan automatisch de zuurstofmaskers, die zijn verbonden aan chemische zuurstofgeneratoren. Deze bevatten een chemische stof zoals natriumchloraat, die bij activering zuurstof vrijgeeft gedurende de kritieke minuten die de piloten nodig hebben om naar een veilige, lagere hoogte af te dalen.