How windy is too windy for gliding?

Voor de zweefvlieger is wind zowel bondgenoot als tegenstander. Het is de onzichtbare kracht die bergliften mogelijk maakt, golvlift creëert en een vlucht over grote afstanden kan voeden. Zonder wind zou het zweefvliegen in zijn huidige vorm niet bestaan. De vraag is daarom niet of er wind moet zijn, maar waar de grens ligt waarop deze vitale hulpbron omslaat in een gevaarlijke tegenstander.

Het antwoord is nooit een eenvoudig getal. Een windkracht van 20 knopen (ongeveer 37 km/u) op vlak terrein kan al een serieuze uitdaging vormen voor een beginnende piloot tijdens de start en landing, terwijl een ervaren bergvlieger in de Alpen met goed gekozen techniek en terreinkennis mogelijk nog kan opereren. De windsterkte alleen is een onvoldoende maatstaf; de combinatie met thermiekactiviteit, turbulentie, windschering en het landschap bepaalt het werkelijke plafond.

De echte beperkingen worden niet enkel door de vlucht zelf opgelegd, maar vooral door de kritieke fasen aan het begin en het einde: de start en de landing. Een sterke, zijwaartse wind (dwarswind) op de landingsbaan stelt de stuurvaardigheid en het richtingsgevoel van de piloot op de proef. Turbulentie, veroorzaakt door wind over oneffen terrein of gebouwen, kan de controle over het zweefvliegtuig tijdens de lage en langzame nadering ernstig verstoren. Wanneer deze factoren samenkomen, nadert men het punt waarop het risico niet langer in verhouding staat tot het plezier en de veiligheid.