What is a ditching landing?

In de wereld van de luchtvaart staat de term ditching voor een gecontroleerde noodlanding op een watermassa, zoals een zee, oceaan, meer of rivier. Het is een uiterste en zeldzame procedure die alleen wordt uitgevoerd wanneer een landing op een conventionele landbaan absoluut onmogelijk is geworden door een onherstelbare technische storing, brandstofgebrek of een andere ernstige noodsituatie.

In tegenstelling tot een crash, is een ditching een bewust uitgevoerde en getrainde manoeuvre door de cockpitbemanning. Het doel is het vliegtuig met een gecontroleerde snelheid en hoek op het wateroppervlak te plaatsen om de structurele integriteit zo lang mogelijk te behouden, de impactkrachten te beperken en de tijd te maximaliseren voor een geordende evacuatie van passagiers en bemanning.

De procedure vereist uitzonderlijke vliegvaardigheid, aangezien het wateroppervlak – in tegenstelling tot een vaste ondergrond – geen wrijving biedt voor remmen en de dynamiek van de impact lastig in te schatten is. De bemanning moet rekening houden met factoren zoals golfslag, windrichting en het type vliegtuig. Succesvol ditching is daarom een combinatie van strikte procedures, grondige training en, in zekere mate, onvermijdelijke externe factoren.