What was the airmail scandal?

In de vroege jaren dertig van de vorige eeuw werd de Verenigde Staten getroffen door een politieke en financiële storm die rechtstreeks uit de lucht leek te vallen. Het zogenaamde Airmail Schandaal, ook bekend als het 'Air Mail Scandal' van 1934, draaide om de lucratieve overheidscontracten voor het vervoeren van post per vliegtuig. Deze contracten waren het levensbloed voor de jonge, vaak wankele luchtvaartmaatschappijen in de periode na de Eerste Wereldoorlog.

De kern van het schandaal lag in de toewijzing van deze routes. Een senaatscommissie onder leiding van Hugo Black ontdekte dat onder de Republikeinse administraties van presidenten Harding, Coolidge en Hoover de contracten niet via eerlijke aanbestedingen waren vergeven. In plaats daarvan was sprake van collusie en vriendjespolitiek op het hoogste niveau. De voormalige postmeester-generaal, Walter Folger Brown, had een klein kartel van grote spelers, waaronder de voorlopers van American Airlines en United Airlines, bevoordeeld en samengebracht om concurrentie uit te sluiten.

De gevolgen waren verstrekkend en direct. De nieuwe president, Franklin D. Roosevelt, reageerde in 1934 door alle luchtpostcontracten abrupt in te trekken en het leger de post te laten vervoeren. Deze beslissing leidde tot een catastrofe: militaire piloten, onervaren in het vliegen bij nacht en slecht weer, verongelukten met tientallen, wat resulteerde in twaalf dodelijke slachtoffers. Het schandaal legde niet alleen grove corruptie bloot, maar veroorzaakte ook een diepe crisis in de Amerikaanse luchtvaartindustrie en leidde tot een volledige herstructurering van de regelgeving voor de luchtvaart.