Waarom produceert Australië geen olie meer
Kijk, Australië pompt nog wel olie op, maar echt veel minder dan vroeger. Het land is van een exporteur veranderd in een importeur, en dat is best een ding. De productie is gedaald door een paar redenen tegelijk: de oude olievelden raken op, er komen geen grote nieuwe vondsten meer bij, het is duur om te winnen, en het land kiest steeds meer voor schonere energie. In 2023 kwam maar 30% van wat ze nodig hadden uit eigen bodem. Het grootste probleem? De oude velden zijn gewoon op. Neem de Bass Strait, tussen Victoria en Tasmanië. Die velden uit de jaren '60 en '70, die waren rond 2000 op hun hoogtepunt en sindsdien gaat het alleen maar achteruit. Daarbij komt dat boren in diep water of schalie-olie winnen – wat in de VS zo'n succes is – hier veel te duur is. En dan heb je nog het beleid. Strengere milieuregels, focus op klimaatdoelen (netto-nul in 2050), dat alles maakt het lastiger en duurder om nieuwe vergunningen te krijgen. Investeerders haken af. Het is niet echt aantrekkelijk meer. In 2024-2025 zit de productie rond de 200.000 tot 250.000 vaten per dag. Klinkt veel? In 2000 was het nog meer dan 600.000 vaten per dag. Flinke daling dus. En die daling zet door. Tenzij iemand een gigantisch nieuw veld vindt of die schalie-olie ineens goedkoop wordt, blijft het dalen. Eerlijk? De kans is klein. De makkelijkste gebieden zijn al ontgonnen. Er is wel schalieolie in de Cooper Basin, maar dat is duur, gebruikt veel water en stuit op verzet. Bedrijven steken hun geld liever in vloeibaar aardgas (LNG) – daar is Australië wél een wereldspeler in. En dat is goedkoper, schoner. Dus nee, terug naar de jaren '90? Waarschijnlijk niet. Het raakt de handelsbalans. Ze moeten nu 70% importeren, voornamelijk uit Zuidoost-Azië en het Midden-Oosten. Dat maakt ze kwetsbaar voor prijsstijgingen. Maar aan de andere kant: die focus op LNG en hernieuwbare energie (zon, wind) creëert ook nieuwe banen en kansen. De overheid ziet het niet als een crisis, meer als een logische stap in de energietransitie. Beetje een gemengd beeld dus. Ja, maar op veel kleinere schaal dan vroeger. De exploratie richt zich nu op marginale velden en het verlengen van de levensduur van bestaande installaties. Grote nieuwe boringen zijn zeldzaam vanwege de hoge kosten en het regelgevingsklimaat. De belangrijkste leveranciers zijn Maleisië, Singapore, Zuid-Korea en verschillende landen in het Midden-Oosten. Australië heeft een gediversifieerde importstrategie om de bevoorradingszekerheid te waarborgen. Nee, de bewezen oliereserves van Australië zijn relatief klein (ongeveer 2 miljard vaten, minder dan 0,2% van de wereldreserves). Ter vergelijking: de VS hebben meer dan 50 miljard vaten. Australië is rijk aan andere grondstoffen (ijzererts, kolen, gas, lithium), maar niet aan olie. Theoretisch wel, bijvoorbeeld met verbeterde oliewinning (EOR) of schalieolie. Maar de economische haalbaarheid is laag bij huidige olieprijzen en het ontbreken van een grote binnenlandse raffinagecapaciteit maakt het minder aantrekkelijk. Kijk, Australië pompt nog wel olie op, maar echt veel minder dan vroeger. Het land is van een exporteur veranderd in een importeur, en dat is best een ding. De productie is gedaald door een paar redenen tegelijk: de oude olievelden raken op, er komen geen grote nieuwe vondsten meer bij, het is duur om te winnen, en het land kiest steeds meer voor schonere energie. In 2023 kwam maar 30% van wat ze nodig hadden uit eigen bodem. Het grootste probleem? De oude velden zijn gewoon op. Neem de Bass Strait, tussen Victoria en Tasmanië. Die velden uit de jaren '60 en '70, die waren rond 2000 op hun hoogtepunt en sindsdien gaat het alleen maar achteruit. Daarbij komt dat boren in diep water of schalie-olie winnen – wat in de VS zo'n succes is – hier veel te duur is. En dan heb je nog het beleid. Strengere milieuregels, focus op klimaatdoelen (netto-nul in 2050), dat alles maakt het lastiger en duurder om nieuwe vergunningen te krijgen. Investeerders haken af. Het is niet echt aantrekkelijk meer. In 2024-2025 zit de productie rond de 200.000 tot 250.000 vaten per dag. Klinkt veel? In 2000 was het nog meer dan 600.000 vaten per dag. Flinke daling dus. En die daling zet door. Tenzij iemand een gigantisch nieuw veld vindt of die schalie-olie ineens goedkoop wordt, blijft het dalen. Eerlijk? De kans is klein. De makkelijkste gebieden zijn al ontgonnen. Er is wel schalieolie in de Cooper Basin, maar dat is duur, gebruikt veel water en stuit op verzet. Bedrijven steken hun geld liever in vloeibaar aardgas (LNG) – daar is Australië wél een wereldspeler in. En dat is goedkoper, schoner. Dus nee, terug naar de jaren '90? Waarschijnlijk niet. Het raakt de handelsbalans. Ze moeten nu 70% importeren, voornamelijk uit Zuidoost-Azië en het Midden-Oosten. Dat maakt ze kwetsbaar voor prijsstijgingen. Maar aan de andere kant: die focus op LNG en hernieuwbare energie (zon, wind) creëert ook nieuwe banen en kansen. De overheid ziet het niet als een crisis, meer als een logische stap in de energietransitie. Beetje een gemengd beeld dus. Ja, maar op veel kleinere schaal dan vroeger. De exploratie richt zich nu op marginale velden en het verlengen van de levensduur van bestaande installaties. Grote nieuwe boringen zijn zeldzaam vanwege de hoge kosten en het regelgevingsklimaat. De belangrijkste leveranciers zijn Maleisië, Singapore, Zuid-Korea en verschillende landen in het Midden-Oosten. Australië heeft een gediversifieerde importstrategie om de bevoorradingszekerheid te waarborgen. Nee, de bewezen oliereserves van Australië zijn relatief klein (ongeveer 2 miljard vaten, minder dan 0,2% van de wereldreserves). Ter vergelijking: de VS hebben meer dan 50 miljard vaten. Australië is rijk aan andere grondstoffen (ijzererts, kolen, gas, lithium), maar niet aan olie. Theoretisch wel, bijvoorbeeld met verbeterde oliewinning (EOR) of schalieolie. Maar de economische haalbaarheid is laag bij huidige olieprijzen en het ontbreken van een grote binnenlandse raffinagecapaciteit maakt het minder aantrekkelijk.Waarom produceert Australië geen olie meer
Wat zijn de belangrijkste oorzaken van de dalende olieproductie in Australië?
Hoeveel olie produceert Australië nog in 2025?
Jaar
Geschatte productie (vaten/dag)
% van de binnenlandse vraag
2000 (piek)
~650.000
~90%
2010
~450.000
~60%
2020
~300.000
~40%
2025 (schatting)
~225.000
~30%
Kan Australië ooit weer een grote olieproducent worden?
Wat betekent dit voor de Australische economie?
"Australië zal nooit meer zelfvoorzienend worden in olie. De focus ligt nu op het veiligstellen van importcontracten en het versnellen van de overstap naar elektrische voertuigen en hernieuwbare brandstoffen." — Dr. Samantha Reeves, energie-econoom aan de Universiteit van Melbourne.
Checklist: Factoren die de Australische olieproductie beïnvloeden
Veelgestelde vragen over olieproductie in Australië
Wordt er nog nieuwe olie gezocht in Australië?
Waar importeert Australië zijn olie vandaan?
Heeft Australië wel grote oliereserves?
Kan Australië zijn olieproductie verhogen met nieuwe technologie?
Korte samenvatting
Waarom produceert Australië geen olie meer
Wat zijn de belangrijkste oorzaken van de dalende olieproductie in Australië?
Hoeveel olie produceert Australië nog in 2025?
Jaar
Geschatte productie (vaten/dag)
% van de binnenlandse vraag
2000 (piek)
~650.000
~90%
2010
~450.000
~60%
2020
~300.000
~40%
2025 (schatting)
~225.000
~30%
Kan Australië ooit weer een grote olieproducent worden?
Wat betekent dit voor de Australische economie?
"Australië zal nooit meer zelfvoorzienend worden in olie. De focus ligt nu op het veiligstellen van importcontracten en het versnellen van de overstap naar elektrische voertuigen en hernieuwbare brandstoffen." — Dr. Samantha Reeves, energie-econoom aan de Universiteit van Melbourne.
Checklist: Factoren die de Australische olieproductie beïnvloeden
Veelgestelde vragen over olieproductie in Australië
Wordt er nog nieuwe olie gezocht in Australië?
Waar importeert Australië zijn olie vandaan?
Heeft Australië wel grote oliereserves?
Kan Australië zijn olieproductie verhogen met nieuwe technologie?
Korte samenvatting
Vergelijkbare artikelen
Recente artikelen
Alexander Schleicher SERVICES
Since 2011, Alexander Schleicher has been represented by Glider Pilot Shop in Belgium, the Netherlands and Luxembourg. With the start of 2019 the region expanded with the addition of France.
Alexander Schleicher Services is a Glider Pilot Shop company
Our partners:
