Has any plane reached Mach 6?

De zoektocht naar snelheid is een fundamentele drijfveer in de luchtvaartgeschiedenis. Het doorbreken van de geluidsmuur was een keerpunt, en de daaropvolgende race naar hypersonische snelheden–gedefinieerd als Mach 5 en hoger–heeft de grenzen van materiaalwetenschap, voortstuwing en aerodynamica verlegd. De vraag of een bemande, vliegtuigachtig toestel ooit de duizelingwekkende snelheid van Mach 6 heeft gehaald, leidt ons naar het grijze gebied tussen experimentele raketvoertuigen, onbemande testers en de harde fysica van extreme snelheid.

Om een helder antwoord te geven, is een cruciaal onderscheid nodig. Er is een significant verschil tussen een bemand vliegtuig dat horizontaal opstijgt en landt, en een experimenteel raketaangedreven toestel dat wordt gedropt of gelanceerd vanaf een draagvliegtuig. Dit onderscheid is essentieel bij het beoordelen van prestaties. De extreme hitte van luchtweerstand bij zulke snelheden, de zogenaamde "thermal thicket", vereist geavanceerde koelingssystemen en materialen die bestand zijn tegen temperaturen ver boven 1000 graden Celsius.

Historische mijlpalen wijzen de weg. Het North American X-15 raketvliegtuig, een baanbrekend hypersonisch onderzoeksvoertuig uit de jaren 60, bereikte een maximumsnelheid van Mach 6.7. Het was echter niet zelfstandig: het werd onder de vleugel van een B-52 bommenwerper naar grote hoogte gebracht en gebruikte een raketmotor. Recenter hebben onbemande testvoertuigen, zoals de NASA X-43A "Hyper-X", records gebroken. Deze scramjet-aangedreven drone bereikte in 2004 kortstondig Mach 6.83 tijdens een vrije vlucht, waarmee het de eerste luchtademende motor was die dat deed.