What is a flight instrument?

In de vroege dagen van de luchtvaart vertrouwde een piloot vrijwel uitsluitend op zijn zintuigen: het zicht op de horizon, het gevoel in zijn lichaam en de wind tegen het vliegtuig. Deze methode, bekend als "vliegen op gevoel", wordt snel onbetrouwbaar bij gebrek aan zichtbaar referentiekader, in wolken of tijdens de nacht. Het was de directe aanleiding voor de ontwikkeling van vluchtinstrumenten: de mechanische, en later elektronische, ogen en evenwichtsorganen van het vliegtuig.

: de mechanische, en later elektronische, ogen en evenwichtsorganen van het vliegtuig.">

Een vluchtinstrument is elk apparaat in de cockpit dat de bemanning voorziet van essentiële informatie over de positie, oriëntatie, beweging en toestand van het vliegtuig ten opzichte van zijn omgeving. Deze instrumenten vormen een onmisbare schakel tussen de piloot en het complexe fysieke gedrag van het toestel. Zij vertalen onzichtbare krachten en onmerkbare veranderingen in duidelijke, afleesbare data.

De basis van de moderne instrumentenvlucht werd gelegd met de zes klassieke "basisinstrumenten". Samen geven zij een volledig beeld: de kunstmatige horizon toont de stand van het vliegtuig, de hoogtemeter geeft de vlieghoogte aan, de snelheidsmeter de luchtsnelheid, en het kompas de koers. Daarnaast laten de stijgsnelheidsmeter en de bochtenwijzer zien hoe het vliegtuig door de driedimensionale ruimte beweegt. Zonder deze instrumenten zou gecontroleerd vliegen bij slecht zicht onmogelijk zijn.

Tegenwoordig zijn deze analoge instrumenten vaak geïntegreerd in geavanceerde glascockpits, waar primaire vluchtdisplays (PFD's) en navigatiedisplays (ND's) de informatie elektronisch presenteren. De fundamentele functie blijft echter onveranderd: het verschaffen van een betrouwbare, continue stroom van cruciale gegevens die de piloot in staat stelt het vliegtuig veilig, nauwkeurig en efficiënt te besturen, ongeacht de externe omstandigheden. Zij zijn de onmisbare brug tussen mens en machine in het luchtruim.