What is an instrument flight procedure?

In de wereld van de luchtvaart is zichtbaar vliegen, of VFR (Visual Flight Rules), niet altijd mogelijk. Wolkendek, mist, regen of simpelweg de nacht ontnemen de piloot het essentiële visuele contact met de horizon en de grond. Voor deze omstandigheden bestaat een geheel ander, onzichtbaar spoor door het luchtruim: de instrumentvliegprocedure (IFP). Dit is een gedetailleerd, vooraf vastgesteld traject dat een vliegtuig veilig van punt A naar punt B leidt, uitsluitend door te vertrouwen op de instrumenten aan boord.

Een instrumentvliegprocedure is geen losse aanwijzing, maar een strak gedefinieerd systeem van horizontale en verticale geleiding. Het beschrijft exacte posities, hoogtes, snelheden en manoeuvres die een bemanning moet volgen tijdens cruciale fasen van de vlucht, met name tijdens de nadering en landing, maar ook tijdens het opstijgen en het en-route gedeelte. Deze procedures worden ontworpen met een extreme marge voor veiligheid, waarbij rekening wordt gehouden met obstakels, terrein en de prestaties van verschillende vliegtuigtypen.

De kern van elke IFP wordt gevormd door grondgebonden navigatiehulpmiddelen (zoals VOR, NDB) of moderne satellietnavigatie (GNSS, zoals GPS). Deze bakens definiëren virtuele snelwegen en waypoints in de lucht. De piloot volgt deze route niet door naar buiten te kijken, maar door de positie van het vliegtuig continu af te lezen op cockpitdisplays en deze te correleren met de gepubliceerde procedure. Het ultieme doel is om het vliegtuig, zelfs onder de slechtste weersomstandigheden, tot op een punt te brengen waar een veilige landing kan worden ingezet of waar een alternatieve luchthaven kan worden bereikt.