When did planes start flying to Australia?

De droom om per luchtverbinding het immense isolaat van Australië te overbruggen, was decennialang een zaak van pioniers en uithoudingsvermogen. Lang voordat regelmatige luchtdiensten bestonden, waren het watervliegtuigen en vliegboten die de eerste, moeizame sprongen over de enorme afstanden van de Indische en Stille Oceaan waagden. Deze vroege toestellen, afhankelijk van tussenlandingen voor brandstof en rust, legden niet één enkele vlucht af, maar eerder een aaneenschakeling van gevaarlijke etappes.

Een historische mijlpaal werd bereikt in november 1935, toen de Nederlandse luchtvaartmaatschappij KLM de eerste officiële intercontinentale passagiersvlucht naar Australië voltooide. Het betrof een Fokker F.XVIII 'Snip' die in een reis van ruim twaalf dagen van Amsterdam naar Darwin vloog. Deze prestatie bewees de haalbaarheid, maar het bleef een gevaarlijke en onregelmatige onderneming.

De echte revolutie in het luchtverkeer naar Australië kwam met de komst van de Qantas Empire Airways in samenwerking met Imperial Airways. In april 1938 werd de eerste geregelde luchtpostdienst tussen Australië en het Verenigd Koninkrijk geopend, waarbij vliegboten zoals de Short Empire werden ingezet. De reis duurde nog steeds negen dagen en vereiste talloze tussenstops, maar het markeerde het begin van een geplande, zij het nog steeds elitaire, luchtverbinding met de rest van de wereld.

Het was pas na de Tweede Wereldoorlog, met de introductie van geavanceerde langeafstandsvliegtuigen zoals de Lockheed Constellation en later de Douglas DC-4, dat regelmatige passagiersdiensten met minder tussenlandingen mogelijk werden. Dit tijdperk maakte eindelijk een einde aan Australië's onverbreekbare afhankelijkheid van de zeeroute en legde de basis voor het moderne tijdperk van de luchtvaart, waarin de reis naar het continent een kwestie van uren in plaats van dagen of weken werd.