Who manufactured German WWII planes?

Het beeld van de Duitse luchtmacht, de Luftwaffe, wordt gedomineerd door iconische jachtvliegtuigen en bommenwerpers zoals de Messerschmitt Bf 109, de Focke-Wulf Fw 190 en de Junkers Ju 87 Stuka. Vaak worden deze toestellen toegeschreven aan de geniale, maar beruchte ontwerpers wiens namen zij droegen. De realiteit van hun productie was echter een complex en gefragmenteerd web van honderden bedrijven, dat zich over het hele Derde Rijk en de bezette gebieden uitstrekte.

De kern van de productie lag bij grote, gevestigde vliegtuigfabrikanten zoals Messerschmitt AG, Focke-Wulf Flugzeugbau AG, Junkers Flugzeug- und Motorenwerke AG en Heinkel Flugzeugwerke. Deze firma's waren verantwoordelijk voor het ontwerp, de ontwikkeling en een aanzienlijk deel van de serieproductie. Hun capaciteiten waren echter lang niet toereikend om aan de enorme vraag van een totale oorlog te voldoen.

Om de productie op te schalen, werd een systeem van gedecentraliseerde licentiebouw opgezet. Een centrale fabrikant leverde de blauwdrukken en cruciale onderdelen, terwijl de daadwerkelijke assemblage plaatsvond bij tientallen andere bedrijven, vaak ver uit de buurt van potentiële bombardementen. Zo werd de beroemde Bf 109 niet alleen bij Messerschmitt gebouwd, maar ook bij bedrijven zoals Erla Maschinenwerk en Fieseler, en zelfs in bezette landen als Hongarije en Roemenië.

Dit netwerk breidde zich verder uit met de inzet van onderdelenleveranciers en bedrijven uit volledig andere sectoren. Autofabrikanten als Opel en Volkswagen produceerden motoren en componenten, terwijl meubelmakers vleugels bouwden en textielfabrieken parachutes en bekleding maakten. Tijdens de oorlog werd deze gedwongen productie steeds meer aangedreven door dwangarbeid, waarbij gevangenen uit concentratiekampen onder erbarmelijke omstandigheden moesten werken in ondergrondse fabrieken.